Türkiye'nin Goncourt Seçimi : Laurent Mauvignier'den La Maison Vide

Institut français Türkiye girişimi ile Türkiye’de üçüncü kez düzenlenen Türkiye’nin Goncourt Seçimi sonuçlandı. Türkiye’nin 2025 Goncourt Seçimi, La Maison vide (Boş Ev) adlı romanı ile 2025 Goncourt ödülünü kazanan Laurent Mauvignier oldu.

Türkiye’nin Goncourt Seçimi, Ankara, Istanbul, Izmir ve Eskişehir’de kurulan Fransızca okuma kulüpleri tarafından dört aylık bir tartışma süreci ve nihayetinde Fransız yazar Marie NDiaye’nin jüri başkanlığında yapılan jüri toplantısı sonucunda belirlendi. Kazanan roman, Goncourt geleneğine uygun olarak, Institut français Türkiye desteği ile Türkçe’ye çevirilecek.

Türkiye, Institut français’nin girişimi ile Goncourt Akademisi tarafından 2023 yılında resmî olarak Goncourt Seçimi düzenlemeye davet edilmişti.

Fransa’nın en prestijli edebiyat ödülü olan Goncourt Ödülü’nün uluslararası versiyonu olan ülkelerin Goncourt seçimleri, Türkiye dahil 50 ülkede düzenleniyor. Etkinlik, kurulan Fransızca okuma kulüpleri üyelerine ünlü ödülün final seçkisindeki dört eseri okuma ve her ülkenin kendi Goncourt Seçimi’ni belirleme fırsatı veriyor. Türkiye'nin Goncourt Seçimi, Fransa'nın Türkiye Büyükelçiliği ve Fransa'nın İstanbul Başkonsolosluğu ortaklığında, Académie Goncourt himayesinde Institut français Türkiye tarafından düzenleniyor.

Laurent Mauvignier

Laurent Mauvignier 1967 yılında Tours’da doğdu. 1991 yılında Güzel Sanatlar Akademisi’nden görsel sanatlar diploması aldı ve 1999 yılında Éditions de Minuit yayınevinden ilk romanı Loin d’eux’ü yayınladı.

O zamandan beri birçok roman ve tiyatro metninin yanı sıra televizyon ve sinema için senaryolar yazdı.

Onun evreni, gerçekle boğuşan, hayatın karşı koyduğu imkansızlıklara rağmen hayallerini yaşamaya çalışan ve ki_isel ya da toplumsal travmalarını aşmaya çalışan insanların evrenidir.

Yazarın ilk romanı Onlardan Uzakta (Loin d’eux), İlhan Burak Tüzün çevirisiyle 2026 yılında Sel Yayıncılık tarafından yayınlanmıştır.

La Maison vide (Boş Ev)

1976 yılında babam, annesinden miras kalan ve yirmi yıldır kapalı kalan evi yeniden açtı.

İçeride bir piyano, mermeri çatlamış bir şifonyer, bir Onur Nişanı, üzerinde bir yüzün makasla kesilmiş olduğu fotoğraflar.

İki dünya savaşının, yirminci yüzyılın ilk yarısındaki kırsal yaşamın, ama aynı zamanda büyükannem Marguerite’in, onun annesi Marie-Ernestine’in, onun annesinin ve onların etrafında dönen tüm erkeklerin kesiştiği, hikâyelerle dolu bir ev.

Hepsi bu eve izlerini bırakmış, ama zamanla silinip gitmişlerdi. Onların hikâyesinin ne olabileceğini ve bizim hayatımıza düşen gölgesini anlamak için onları yeniden gün ışığına çıkarmaya çalıştım.